اخبارقیام وحرکتهای اجتماعی
وه که چه پر ستاره است آسمان غمزده میهنم-شعله پاکروان
امروز ریحان 29ساله شد... تولدت مبارک آن که کشتستم پی مادون منمی نداند کی نخسبد خون من
اکنون نمیدانم آنچه مینویسم حرفهای من است یا ریحان؟ آنچه میبینم یا میشنوم، راهی که میروم، تصمیمی که میگیرم مربوط به من است یا ریحان؟ ما یکی شدهایم. من در او حلول یافتهام یا بهتر بگویم او در من. عشق، روح مرا به جان او پیوند زده است. پیوندی ناگسستنی. این پیوند چنان است که جعفر ناخوداگاه مرا ریحان صدا زد... این ”ناخودآگاه “صدا زدن را باز هم دیدهام. و وجودم غرق سرور میشود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر