۱۳۹۴ بهمن ۳, شنبه

صاحبان اراده

ادب ومتن :

برخی از نوشته ها انسان را به یاد خاطراتی از آنچه در تاریخ نهفته یا آشکار است می اندازد وآدمی را وادارمیکند که به آن بیندیشد ونمی تواند بی تفاوت باشد .

نگاه به زانوی جانداری جمله زیر را به‌یادم آورد: صاحب اراده، فقط پیش مرگ زانو می‌زند، و آن هم در تمام عمر، بیش از یک مرتبه نیست.

آن کسی که در مقابل ظالم، مهر سکوت بر لب می‌زند، یا آن‌که در مقابل مادیات و زندگی خوار خود، سر خم کردن در مقابل ستمگر را می‌پذیرد. وجه اشتراک اینها هم این است که حقیرانه زنده می‌مانند ولی به زیر می‌روند و صاحب ننگ تاریخ می‌شوند.

 

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر